April 5, 2006

یک جور کوکو سیب زمینی

مواد لازم برای دو نفر:
سیب زمینی : دوتا درشت
پیاز: یک دانه متوسط
ادویه : هر چقدر که دوست دارید
تخم مرغ : دو یا سه تا ( هرچه تخم مرغ بیشتر باشد، کوکو بیشتر پُف می کند )

من کوکو سیب زمینی خیلی دوست دارم. گاهی فکر می کنم به خاطر اینکه بچه که بودیم، عصرهای تابستان بزرگترها کوکو سیب زمینی یا سبزی درست می کردند و فلاکس چای را پر می کردند و ما را می بردند پارک. از بازی که خسته می شدیم، می آمدیدیم سراغ شان و لقمه کوکو سیب زمینی به دست دوباره برمی گشتیم به زمین بازی.
امروز، آن کوکو سیب زمینی هایی که بزرگترهایمان درست می کردند برای ما وقت گیر است. اما من یک کلک برای جبران این تنبلی از دلارام یاد گرفتم
سیب زمینی را رنده کنید، پیاز را هم رنده کنید و روی سیب زمینی بریزید، نمک، فلفل، دارچین و زردچوبه ( این یکی را می توانید با دست و دلبازی بیشتری مصرف کنید چون غذایتان خوشمزه تر می شود ) و قدری نعنای خشک به مخلوط اضافه کنید. تخم مرغ ها را هم روی مخلوط بشکنید و حسابی هم بزنید تا همگن شود. حالا توی تابه روغن بریزید، بگذارید داغ داغ شود. بعد مخلوط را توی تابه خالی کنید و سطح اش را با پشت قاشق صاف کنید. شعله زیر تابه را قدری کم کنید و چند دقیقه صبر کنید. بهترین زمان برای پشت و رو کردن کوکوی داخل تابه هنگامی است که وقتی تابه را تکان تکان بدهید، مایع کوکو شل و لغزان نباشد، بلکه مثل یک جسم صلب، یک تکه بلرزد ( نمی دانم می توانم منظورم را برسانم یا نه؟ اما خودتان امتحان کنید، متوجه می شوید) حالا کوکو را پشت و رو کنید و چند دقیقه هم بگذارید تا این رویش سرخ شود.
امیدوارم خوشتان بیاید. اگر دور و برتان دوغ پیدا می شود، این کوکو با دوغ خیلی خوشمزه می شود. اما خب برای امثال ما که دوغ درست درمان گیرمان نمی آید هم یک راهی هست:

ماست معمولی را با نعنا و نمک قاطی کنید و بگذارید مقابل آفتاب یکی دو روز بماند ( اینطوری قدری ترش می شود ) بعد به جای اینکه با آب قاطی کنید، ماست را با سودا یا آب گازدار قاطی کنید. البته به خوشمزگی دوغ های ایران نمی شود، اما به امتحان اش می ارزد.