April 23, 2006

بهار خاتون

بابای سانلی تعریف می کرد، زمان جوانی با یکی از دوستانش به سفر رفته بودند. در بین راه تصمیم می گیرند در مسافرخانه ای اطراق کنند. وارد می شوند؛ اتاقی می گیرند و بعد می روند داخل غذا خوری و پشت میزی می نشینند و دستمال نهارشان را باز می کنند. مسافرخانه چی به سراغ شان می آید و می پرسد؛ از غذای مخصوص ما "چنگیزخان" میل نمی کنید؟ آن ها می گویند خیر و مشغول خوردن نان و پنیر خودشان می شوند اما ذهن شان مشغول می شود که : این چنگیزخان چه جور غذایی است؟ این سوال نزدیکی های آخر شب به قدری ذهن هردویشان را پر می کند که می روند پایین و از مسافرخانه چی می خواهند یک پرس چنگیزخان برایشان بیاورد. لحظاتی بعد بشقاب چنگیز خان جلویشان گذاشته می شود: گوشت چرخ کرده سرخ شده همراه با سیب زمینی سرخ شده و رب! دوست بابا می گوید: به! پس ما یک عمر چنگیزخان می خوردیم و خودمان خبر نداشتیم!!!
دی روز تصمیم گرفتم چنگیز خان درست کنم، اما از آنجایی که وقتی شروع به آشپزی می کنم، قوه ابتکارم گُل می کند(!) به جای چنگیزخان یک چیز دیگر از آب درآمد که اسمش را گذاشتم بهارخاتون! شما هم می توانید درستش کنید و اسم خودتان را رویش بگذارید!

مواد لازم:

صد گرم گوشت چرخ کرده
دو تا سیب زمینی متوسط
دو تا پیاز متوسط
یک لیوان آب گوجه فرنگی یا دو- سه قاشق رب گوجه فرنگی
یک دانه بادمجان
چند ساقه جعفری
چهار - پنج تا فلفل سبز از آنهایی که در ایران به فلفل رشتی معروف اند
کاری، زعفران، زردچوبه، دارچین، فلفل قرمز و سیاه و نمک هرچقدر که خواستید

پیاز را خرد و سرخ کنید، گوشت را به آن اضافه کنید و بگذارید با پیاز سرخ شود. در یک ظرف دیگر بادمجان ( من ترجیح می دهم پوست ش را نگیرم چون خیلی لطیف است ) و سیب زمینی را که چهارگوش - مثل وقتی که برای سوپ خرد می کنیم - خرد کرده اید را تفت بدهید وبعد از این که قدری سرخ شدند، به گوشت و پیاز اضافه کنید. حالا ادویه و آب گوجه یا رب را به مخلوط اضافه کنید. جعفری ها را درشت درشت خرد کنید و با فلفل ها که من ترجیح می دهم درسته مصرف کنم، بریزید روی مخلوط . اگر از رب استفاده کرده اید، ته استکان آب به غذا اضافه کنید و بعد در ظرف را بگذارید و شعله اجاق را کم کنید و ده دقیقه مجال بدهید تا طعم سبزی ها و باقی مواد با هم مخلوط شود. این غذا را با نان یا برنج می توانید میل کنید.