June 19, 2006

پاستا با اسفناج

از مزایای این آشپزخانه یکی هم این است که خودمان (من و سانلی) هم به عنوان کتاب آشپزی از آن استفاده می کنیم. پاستا با اسفناج را از یکی دیگر از بچه های ایتالیایی اینجا یاد گرفتم. سر جمع، ایتالیایی ها خیلی راحت تر از ما ماکارونی درست می کنند. این یکی را امتحان کنید ببینید نظرتان چیست؟ راستی نمی دانم در مورد نوت موسکات ( انگار همان جوز هندی خودمان است) قبلاً اینجا چیزی نوشته ام یا نه؟ اما از آن غافل نشوید. من تازه کشف اش کرده ام. به نظر من تاثیر خیلی خوبی در طعم غذا دارد.

مواد لازم:
پاستا : نصف بسته حدوداً به اندازه دو نفر می شود
گوجه فرنگی - ترجیحاً خشک شده اما اگر نبود، همان تازه خرد شده اش هم خوب است: یک فنجان
سیر : دو- سه حبه که باید ریز ریز خرد کنیم
اسفناج که درشت درشت خرد شده باشد: یک کاسه بزرگ سرپُر
نمک، فلفل سیاه و فلفل قرمز، کاری، نوت موسکات و زردچوبه: هر چقدر که دلتان می خواهد.
یک قاشق غذاخوری کره و دو- سه قاشق غذاخوری روغن زیتون

خب، یک قابلمه متوسط را تا نیمه بیشتر آب کنید درآن نمک بریزید ، یک قاشق غذا خوری کره به آن اضافه کنید و درش را بگذارید .شعله را زیاد کنید تا آب بجوشد. بعد پاستا ها را به آب در حال جوش اضافه کنید. در قابلمه را باز بگذارید. صبر کنید تا پاستا ها حسابی بپزند. موقع پخت پاستا می توانید به آب قدری زردچوبه ( این اختراع سانلی است ) یا زعفران اضافه کنید. از آن طرف اسفناج ها را بشورید، درشت درشت خرد کنید، توی تابه روغن زیتون بریزید و اسفناج ها را با روغن تفت بدهید. فقط به اندازه ای که قدری روغن به خُرد اسفناج ها برود. گوجه ها را به اسفناج اضافه کنید. دست آخر سیر را هم که ریز ریز خرد کرده اید به این مخلوط اضافه کنید. بگذارید همه مواد با هم یک تفت کوتاه داده شوند و زیر تابه را خاموش کنید. پاستا را که حسابی پخته است، آب کش کنید. در یک کاسه بریزید و این مخلوط را به آن اضافه کنید و خوب به هم بزنید. همین

پاستا با پِستو

آخر هفته تولد پاسکوله بود. کلی غذاهای ایتالیایی درست کرده بود. از همه بیشتر ازیک نوع پاستا خوشم آمد. چون خیلی ساده و در عین حال خوشمزه بود، دستورش را یاد گرفتم و تصمیم گرفتم اینجا بگذارم. فقط یک ایراد دارد: این غذا نیاز به پِستو دارد که در ایران نمی دانم پیدا می شود یا نه؟ اما تجربه من می گوید، به جای پستو می شود از گشنیز و جعفری و زیتون وسیر استفاده کرد. حالا امتحان کنید

مواد لازم برای دو نفر:
ماکارونی پیچ پیچی یا هر شکل دیگری، به غیر از ماکارونی های رشته ای ( که ایتالیایی ها با آن می گویند پاستا): اندازه یک وعده
پستو: چهار قاشق غذاخوری،
یا جعفری و گشنیز و سیر خرد شده و زیتون : یک بشقاب میوه خوری
روغن زیتون : دو قاشق غذاخوری
نمک و فلفل و زردچوبه و کاری: هر چقدر که می پسندید
گوجه فرنگی: سه تا درشت

آب و نمک را در قابلمه بگذارید تا بجوشد. پاستا را بریزید در قابلمه و دیگر درِ آن را نگذارید. می توانید یک مقدار خیلی کم زعفران در آب بریزید که پاستاها یتان خوش رنگ و خوش مزه تر بشوند. بگذارید پاستاها حسابی بپزند.
بعد آن ها را آب کش کنید و دریک کاسه بریزید. سبزی خرد شده یا پستو و گوجه فرنگی خرد شده را با ادویه ای که دوست دارید، به آن اضافه کنید. روغن زیتون را روی مخلوط بریزید و آن را هم بزنید. همین. امیدوارم خوشتان بیاید.

June 11, 2006

سالاد دریاچه

آدم که تمام وقت غذای آماده بخورد، معلوم است که آشپزخانه اش تارعنکبوت می بندد. راستش، یکی از کنج های آشپزخانه واقعی ام هم کارتنک بسته است! امروز با سانلی و نازلی و فرانس رفتیم یک دریاچه خوب مصنوعی در اوترخت. گویا هر شهری برای خودش دریاچه ای دارد. دریاچه اوترخت را پنجاه سال پیش درست کرده اند. فکری ام که این ملت استاد نگهداری از اکوسیستم هستند. آخر یا دریاچه خشک می کنند، یا دریاچه می سازند! خب هر دوی اینها روی اکوسیستم تاثیر می گذارد. تازگی ها با جنگل های دست سازشان هم آشنا شده ام که آن هم برای خودش حکایتی دارد....یادم هست انسخده هم که بودیم، دریاچه مصنوعی قشنگ اش را دیدیم. زمستان بود و سطح آب دریاچه یخ زده بود. امروز که در آب دریاچه اوترخت شنا می کردم، با خودم فکر می کردم؛ بهار خانم داری در آبی شنا می کنی که چهار ماه پیش یخ زده بود ها! خیلی کیف داشت. شنا که می کردی، مرغابی ها با جوجه هایشان از کنارت رد می شدند. ماهی ها را می توانستی کف آب ببینی. خنکای آب و داغی آفتاب را همزمان روی پوستت حس می کردی و فارغ از مزاحمت سوت انتظامات می توانستی تا هرکجایی که دلت می خواست شنا کنی....حس خوبی بود.
با نازلی قرار گذاشته بودیم، غذا را من درست کنم." چی درست کنم"، "چی درست کنم" ها را حواله خرید آخر هفته و قوه ابتکارم کردم و نتیجه اش این شد:

مواد لازم:

سیب زمینی پخته شده رنده شده: چهارتا دانه درشت
کنسرو ماهی : یک دانه
جعفری و پیازچه خرد شده: روی هم به اندازه یک پیش دستی
آب لیمو ترش: یک استکان
هویج : دو تا دانه کوچک که باید رنده کنید
نمک وفلفل سیاه و نوت موسکات- برای آنها که می شناسندش و به آن دسترسی دارند- و کاری: هرچقدر که دوست دارید
سس مایونز: هرچقدر که دوست دارید

هیچی دیگر، همه اینها را باهم قاطی کنید، می شود چیزی که ما امروز نهار خوردیم و خیلی خوشمان آمد. من دوست داشتم ذرت پخته هم به این سالاد اضافه می کردم اما دم دست نداشتم، خواستید، اضافه کنید. فکر می کنم خوشمزه تر می شود والبته مقوی تر