December 16, 2007

شله زرد


هفته پیش شام مهمان داشتیم. برنج خیس کردم که کته درست کنم. موقع بارگذاشتن کته به نظرم آمد همه برنج خیلی زیاد می شود. این بود که یکی دو فنجانش را گذاشتم همینجور توی آب بماند برای اینکه یک شب دیگر برنج بپزم. اما از آنجایی که ما هفته ای، دو هفته ای یک بار برنج می خوریم؛ برنج دو سه روز توی آب ماند. من هم تصمیم گرفتم بگذارمش جای خنک و آخر هفته شله زردش کنم. آب برنج را دو سه شب یک بار عوض کردم و دی روز صبح زنگ زدم از مامان پرسیدم شله زرد چه طوری درست می کنند و حالا که کله سحر روز یک شنبه است دارم شله زرد درست می کنم. احساس نذری بهم دست داده. توی تاریکی هوا، همه کس خواب، من توی آشپزخانه و مشغول شله زرد درست کردن. دی شب خیلی خیلی بد خوابیدم. به نظرم تب دارم. تا دم صبح لرز داشتم و سردرد و بدن درد. آخرش دیدم در رختخواب ماندن فایده ندارد. آمدم توی آشپزخانه و لپ تاپ را هم آوردم. یک قوری چای دم کردم و شله زرد را بار گذاشتم. حالا آماده که شد عکسش را هم می گذارم.
قبل از هرچیز دو تا نکته بگویم.
نکته بدیهی: برنج را که فقط در آب خیس می کنیم. نمک بی نمک!
نکته غیربدیهی: شله زرد خیلی ساده است و زمان پختش هم حدود نیم ساعت است. به شرطی که برنجتان را مثل من یک هفته گذاشته باشید خیس خورده باشد.

مواد لازم:
یک فنجان برنج
یک لیوان شکر
یک قاشق چای خوری زعفران
نصف استکان گلاب
یک قاشق چایخوری دارچین
اگر داشتید، یک قاشق غذاخوری خلال پسته و بادام

بعد از اینکه برنج را گذاشتید یک هفته ای خیس خورد( اگر هوای سرد است دو شب یک بار و اگر برنج را جای گرم گذاشته اید هر شب آبش را عوض کنید) یک قابلمه به نسبت بزرگ برمی دارید، برنج را با آب فراوان می ریزید تویش و می گذارید با حرارت ملایم روی شعله گاز بجوشد. هرازگاهی هم برنج را هم می زنید. این قصه نیم ساعتی طول دارد. به طور همزمان یک قابلمه کوچک را تا نیمه آب می کنیم و شکر را می ریزیم تویش و شیره را می گذاریم با حرارت ملایم جوش بخورد. برنج که آبش را تقریبا کشید و حسابی دانه هایش خرد شد، شیره را می ریزیم رویش، زعفران و گلاب را می ریزیم رویش و می گذاریم باز آبش کشیده شود. من درالان در این مرحله ام . هوای بیرون گرگ و میش است و بوی شله زرد آشپزخانه را برداشته...
بعد که شله زرد قدری سفت شد، زیر قابلمه را خاموش می کنیم، یک دم کنی می کشیم روی درش و می گذاریم روی قابلمه. اینطوری بخار شله زرد هم جذب می شود و شله زرد قالبی و یک تکه می شود. همین.
عکسش را آماده که شد می گذارم.

پی نوشت:
این هم عکس. من خلال بادام و پسته نداشتم، به پیشنهاد سانلی گردو ریختیم روی شله زردمان. خوشمزه شد.

December 11, 2007

پاستا با نخود


یک شب با سانلی و پاسکواله رفتیم به شهری در نزدیکی پیزا به اسم لوکّا. شب موقع برگشتن از کنار پارک قشنگ کوچکی رد شدیم که تاب و چرخ و فلک داشت. من که سالها بود تاب بازی نکرده بودم، از خلوتی پارک سو استفاده کردم و سوار یکی از تابهای بچگانه شدم. پاسکواله سوار چرخ و فلک شد و سانلی به مزمت هر دوی ما مشغول. قدری که گذشت پاسکواله وسوسه ام کرد که چرخ و فلک را هم امتحان کنم. حسی در درونم می گفـت سرگیجه وحشتناکی خواهی گرفت. برحذر باش! بی توجه به حس درون و گوشزدهای سانلی پریدم روی چرخ و فلک و...تا عمر دارم آن لحظات را فراموش نمی کنم. همین حالا هم که دارم این چند خط را می نویسم گیج گاهم گروپ گروپ می کوبد! القصه وقتی با حال خراب از زمین بازی بیرون آمدم چشمم خورد به تابلویی که در آن هشدار داده شده بود بزرگسالانی که با این وسایل بازی کنند پنجاه یورو جریمه می شوند. شانس آوردیم که کسی ما را ضمن سواستفاده از تاب و چرخ و فلک دستگیر نکرده بود وگرنه گل بود به سبزه هم آراسته می شد!
اینها به کنار؛ آن شب پاسکواله غذای ساده و بسیار راحتی درست کرد که می خواهم دستورش را (با اندکی تغییر) اینجا بنویسم.

مواد لازم:
پاستای گوش فیلی کوچک
نخود پخته شده (کنسرو نخود) و کنسرو ذرت شیرین
یک دانه پیاز درشت و دو سه حبه سیر
آب یا رب گوجه فرنگی
نمک و فلفل سیاه و فرمز، کاری و زردچوبه
یک قاشق غذاخوری روغن زیتون

پختن پاستا به کنار؛ توی تابه روغن می ریزیم و پیاز را که ریز خرد کرده ایم تفت می دهیم. بعد سیر خرد شده را اضافه می کنم و ادویه می زنیم. حالا نخود و ذرت و آب یا رب گوجه را اضافه می کنیم و در تابه را می گذاریم و حرارت اجاق را کم می کنیم تا طعم مواد با هم قاطی شود.
پاستا که پخت، می ریزیم توی صافی تا آبش کشیده شود بعد با این مواد مخلوط می کنیم و می گذاریم سر سفره. نوش جان.