July 23, 2009

خوراک لپه‌ی سبز*



اولین باری که لپه‌ی سبز دیدیم خیلی عجیب بود، مثل دیدن کلاغ سفید یا یک چیزی توی همان مایه‌ها. آقای همسر اصرار داشت که حتما بخریم، بعد ماندیم که با این‌ها چه کنیم. اولین بار در قیمه ریختم که فقط می‌توانم بگویم پیش‌نهاد نمی‌کنم امتحان کنید. خلاصه بقیه‌ی بسته ماند ... تا یکی از آن روزها که دقیقا هیچ چیز تازه در خانه نداشتیم و به سراغ ذخایر مواد خشک رفتیم تا بلکه رفع جوع شود. همان آقای همسر همان اوایل می‌گفت که با این‌ها عدسی(!) بپزیم که بعد از آن پیش‌نهاد قیمه‌اش با برخورد بسیار نامناسب من روبه‌رو شده بود، اما آن روز کذایی بدون این‌که به روی خود بیاورم تقریبا همین کار را کردم. البته الان یادم نمی‌آید که قبلش بود یا بعدش که چیزی مشابه این را در یک رستوران اتیوپیایی امتحان کردیم، اما مطمئنا بعدش بود که مشابه‌اش را در خانه‌ی دوست مراکشی‌ام دیدم. هر کدام از این‌ها یک مقدار به تجربه‌ام در مورد این غذا افزود به هر حال. حالا دیگر معمولا لپه‌ی سبز می‌گیریم و به غیر از هر ازگاهی در آش یا سوپ از همین‌ها درست می‌کنیم با آن‌ها. خلاصه چیز خوب و بسیار ساده‌ای ‌است، امتحان کنید.
البته من در ایران ندیده‌ بودم از این لپه‌ها، مزه‌اش با لپه‌ی معمولی فرق می‌کند و خیلی زودتر (به خصوص نسبت به لپه‌های ایران) له می‌شود.

دستور:
یک پیاز را خرد کنید و با زردچوبه در کمی روغن تفت دهید، می‌توانید بنا بر سلیقه و حوصله کمتر یا بیشتر سرخشان کنید (دوست مراکشی من فکر کنم گفت که در ورژن مراکشی اصلا پیاز هم نمی‌ریزند، قابل توجه تنیل‌ها، می‌شود پیاز خام را هم اضافه کرد به لپه‌ها). برای دو نفر حدود یک و نیم پیمانه لپه یک غذای کامل می‌شود. من در این مرحله لپه‌ها را اضافه می‌کنم و با پیازها یک چرخی می‌دهم، ندادید هم ندادید. بعد آب بریزید و بگذارید بپزد. خلاص.

خودشان له می‌شوند و به صورت پوره در می‌آیند، شل و سفتی‌اش هم دست خودتات است طبیعتا، فقط اواخر کار که احیانا غلیظ شد مراقب باشید ته نگیرد. خوبی این غذا این است که مزه‌ی ساده و نسبتا خنثی‌ای دارد و می‌توان با اضافه‌کردن مزه‌ها و ادویه‌های مختلف در اواخر پخت یا موقع خوردن بهش تنوع داد. مثلا می‌توان به جای/به‌اضافه‌ی پیاز، سیر استفاده کرد. یا انواع ادویه مثل ترکیبی از فلفل تند یا چیلی، کاری، جوز، زیره. معمولا هم با نان می‌خوریم و رویش روغن زیتون می‌ریزم و کمی سرکه یا آب لیمو. گوجه فرنگی و امثالهم هم باشد که دیگر فبها. این که امشب درست کردم و عکسش را گذاشته‌ام نصفش دال سفید است (که یک جورایی مقل ماش پوست کنده است)، معمولا کمی سبز‌تر می‌شود.

* هر گونه ارتباط این پست با سیاست و به خصوص جنبش‌های مشکوک به شدت تکذیب می‌شود.

** این را من، سارا، نوشته‌ام.