خوراک لپه‌ی سبز*

اولین باری که لپه‌ی سبز دیدیم خیلی عجیب بود، مثل دیدن کلاغ سفید یا یک چیزی توی همان مایه‌ها. آقای همسر اصرار داشت که حتما بخریم، بعد ماندیم که با این‌ها چه کنیم. اولین بار در قیمه ریختم که فقط می‌توانم بگویم پیش‌نهاد نمی‌کنم امتحان کنید. خلاصه بقیه‌ی بسته ماند ... تا یکی از آن روزها که دقیقا هیچ چیز تازه در خانه نداشتیم و به سراغ ذخایر مواد خشک رفتیم تا بلکه رفع جوع شود. همان آقای همسر همان اوایل می‌گفت که با این‌ها عدسی(!) بپزیم که بعد از آن پیش‌نهاد قیمه‌اش با برخورد بسیار نامناسب من روبه‌رو شده بود، اما آن روز کذایی بدون این‌که به روی خود بیاورم تقریبا همین کار را کردم. البته الان یادم نمی‌آید که قبلش بود یا بعدش که چیزی مشابه این را در یک رستوران اتیوپیایی امتحان کردیم، اما مطمئنا بعدش بود که مشابه‌اش را در خانه‌ی دوست مراکشی‌ام دیدم. هر کدام از این‌ها یک مقدار به تجربه‌ام در مورد این غذا افزود به هر حال. حالا دیگر معمولا لپه‌ی سبز می‌گیریم و به غیر از هر ازگاهی در آش یا سوپ از همین‌ها درست می‌کنیم با آن‌ها. خلاصه چیز خوب و بسیار ساده‌ای ‌است، امتحان کنید.
البته من در ایران ندیده‌ بودم از این لپه‌ها، مزه‌اش با لپه‌ی معمولی فرق می‌کند و خیلی زودتر (به خصوص نسبت به لپه‌های ایران) له می‌شود.

دستور:
یک پیاز را خرد کنید و با زردچوبه در کمی روغن تفت دهید، می‌توانید بنا بر سلیقه و حوصله کمتر یا بیشتر سرخشان کنید (دوست مراکشی من فکر کنم گفت که در ورژن مراکشی اصلا پیاز هم نمی‌ریزند، قابل توجه تنیل‌ها، می‌شود پیاز خام را هم اضافه کرد به لپه‌ها). برای دو نفر حدود یک و نیم پیمانه لپه یک غذای کامل می‌شود. من در این مرحله لپه‌ها را اضافه می‌کنم و با پیازها یک چرخی می‌دهم، ندادید هم ندادید. بعد آب بریزید و بگذارید بپزد. خلاص.

خودشان له می‌شوند و به صورت پوره در می‌آیند، شل و سفتی‌اش هم دست خودتات است طبیعتا، فقط اواخر کار که احیانا غلیظ شد مراقب باشید ته نگیرد. خوبی این غذا این است که مزه‌ی ساده و نسبتا خنثی‌ای دارد و می‌توان با اضافه‌کردن مزه‌ها و ادویه‌های مختلف در اواخر پخت یا موقع خوردن بهش تنوع داد. مثلا می‌توان به جای/به‌اضافه‌ی پیاز، سیر استفاده کرد. یا انواع ادویه مثل ترکیبی از فلفل تند یا چیلی، کاری، جوز، زیره. معمولا هم با نان می‌خوریم و رویش روغن زیتون می‌ریزم و کمی سرکه یا آب لیمو. گوجه فرنگی و امثالهم هم باشد که دیگر فبها. این که امشب درست کردم و عکسش را گذاشته‌ام نصفش دال سفید است (که یک جورایی مقل ماش پوست کنده است)، معمولا کمی سبز‌تر می‌شود.

* هر گونه ارتباط این پست با سیاست و به خصوص جنبش‌های مشکوک به شدت تکذیب می‌شود.

** این را من، سارا، نوشته‌ام.

پاستای تند و ترش

این پاستا را هم از تلی یاد گرفتم. به خاطر لیمویی که دارد طعمی به کل متفاوت با آنچه تا به حال خورده ام داشت.

مواد لازم برای دو نفر

یک دانه کدوی سبز
یک دانه لیموی درشت
پنیر پارمجان
مغز کاج
یک دانه فلفل قرمز تند (چیلی)
یک قاشق روغن زیتون
پاستا به مقدار لازم
نمک و فلفل سیاه

کدو را رنده می کنیم و توی روغن تفت می دهیم. بعد دانه های مغز کاج را اضافه می کنیم ویک تابی می دهیم و دست آخر هم فلفل را که ریز خرد کرده ایم به مواد اضافه می کنیم. پوست لیمو را رنده ریز می کنیم و می ریزیم توی این مواد. فلفل که قدری سرخ شد، پنیر رنده شده را روی مواد می ریزیم.



پاستا را هم می پزیم، آب کش می کنیم و می ریزیم روی مواد و با هم حسابی مخلوط می کنیم و اگر دوست داشتیم باز روی غذا پنیر می پاشیم.
خوبی این غذا در زود آماده شدنش است. کلا نیم ساعت هم نمی کشد. یعنی تا پاستا بپزد، این سس هم آماده است.
نوش جان.

پیوست:
این مغز کاج است

اسپاگتی لوبیا سبز

این یک غذای ساده، مقوی و در عین حال سنگین است که من از تلی یاد گرفتم. این روزها که به خاطر شیر دادن به سولین خیلی فرصت دست تنها غذا درست کردن ندارم، غذاهای فوری تری می پزم که از این و آن یاد گرفته یا از خودم درمی آورم. حالا به مرور زمان دستورشان را اینجا خواهم گذاشت.

اسم این غذا را نمی دانم. فرض بگیریم اسمش باشد اسپاگتی لوبیا سبز.

مواد لازم:

لوبیا سبز اگر مثل من لوبیا سبز نداشتید اما از این لوبیا سبز نواری ها داشتید هم نتیجه اینی می شود که عکسش این بالاست.

پنیر بری. البته من فکر می کنم با پنیر موتزارلا هم خوشمزه می شد. حالا شما امتحان کنید.

نصف لیمو ترش یا یک قاشق غذاخوری آب لیمو

نمک و فلفل.

مغز تخمه یا دانه کاج.

هیچی. لوبیا سبزرا بپزید. در قابلمه را نگذارید تا رنگ لوبیا حین پختن سبز باقی بماند. آب لیمو را بگیرید، پنیر را به قطعات کوچک خرد کنید و وقتی لوبیا پخت، آن را آبکش کنید و بریزید توی بشقاب. بعد این پنیرهای خرد شده، مغزها و آب لیمو را بریزید رویش و نمک و فلفل بپاشید و قدری هم بزنید که گرمای لوبیا قدری پنیرها را نرم کند.

نوش جان